پوسته ساختمان، مرز میان فضای داخلی و محیط بیرون است. درزهای اطراف در و پنجره، محل عبور لوله‌ها و کابل‌ها، اتصال دیوار به سقف و کف و ناپیوستگی‌های لایه هوابند می‌توانند مسیر عبور ناخواسته هوا باشند. باد، اختلاف دمای داخل و خارج و عملکرد تجهیزات تهویه، اختلاف فشاری ایجاد می‌کنند که هوا را از این مسیرها به حرکت درمی‌آورد.

در فصل سرد، خروج هوای گرم و ورود هوای سرد، نیاز به گرمایش را افزایش می‌دهد. در فصل گرم نیز ورود هوای گرم و، در اقلیم‌های مرطوب، رطوبت بیرون، بار بیشتری به سیستم سرمایش و رطوبت‌گیری تحمیل می‌کند. در نتیجه، حفظ شرایط مطلوب داخل ساختمان می‌تواند به انرژی و هزینه بیشتری نیاز داشته باشد.

پیامدهای نشت هوا به مصرف انرژی محدود نمی‌شود. جریان‌های ناخواسته هوا می‌توانند باعث احساس کوران، نوسان دما و کاهش آسایش شوند. بسته به مسیر جریان، امکان ورود گردوغبار، بو و آلاینده‌ها نیز وجود دارد. همچنین، انتقال هوای مرطوب به بخش‌های سرد پوسته می‌تواند در شرایط مناسب موجب میعان، رشد کپک و آسیب تدریجی مصالح شود.

مشکلی پنهان در ساختمانی با ظاهر کامل

بسیاری از مسیرهای نشت، پشت پوشش دیوارها، در سقف‌های کاذب، داخل داکت‌ها یا در محل اتصال اجزای ساختمان پنهان‌اند. بنابراین، ظاهر مناسب ساختمان یا استفاده از مصالح باکیفیت، به‌تنهایی نشان‌دهنده هوابندی مناسب نیست.